De Auntwuat fa die

Jesus at the well

 

Weetst du daut doa Wäa es waut aules omweet von die? Jesus, Gottes Sän weet aules waut du jeemols jedonen hast. Hee haft de Welt jemoakt un aules waut oppe Welt es. Hee weet de Vegonenheit, de Jäajenwuat un de Tookunft. Hee haft ne Leew fa die un kjeem no dise Welt om die to raden von diene Sinden. Hee haft een Plon fa dien Läwen toom die Freid brinjen.

Een Dach aus Jesus met siene Frind toop waundad, kjeem hee no een Darp en Samaria. Jesus saut oppem Borm om sikj to vereiwen wiel siene Frind to Darp jinjen om Äten to kjeepen.

Aus Jesus doa saut, kjeem doa ne Fru om Wota to schapen vom Borm. Jesus fruach ar, „Kaust du mie Wota jäwen toom drinkjen?“

Gaunse Takjst von: De Auntwuat fa die

De Fru wundat sikj, un fruach, „Du frajchst mie no Wota? Weets du nicht daut ekj ne samaritische Fru sie un de Juden haben doch nuscht met ons to doonen?“

Leise auntwuad Jesus, „Wan du werkjlich Gott kjanst, un wist wäa met die hia räden deit, dan wurscht du mie no Läwenswota jefroacht haben. Ekj wudd die jieren jejäft haben.“

De Fru kjikjt Am vewundat aun un säd, „Har, de Borm es deep. Du hast nuscht toom met schapen. Woo wurscht du kjennen dit Läwenswota schapen?“

The woman running to town

Jesus auntwuad wada, „Dee waut von disem Borm drinkjen, dän darscht boolt wada. Oba wan du von daut Wota drinkjen deist waut ekj jäwen kaun, dan woat die niemols wada darschten.“

„Har,“ säd de Fru, „Jeff mie soon Wota daut ekj niemols mea darschtich woa, un uk nich emma wada Wota holen mott.“

„Go, roop dien Maun un komm wada trigj,“ säd Jesus.

„Ekj hab kjeen Maun,“ auntwuad see.

„Daut es woll soo,“ säd Jesus. „Du hast fief Mana jehaut, oba disen waut du nu hast es nich dien Maun.“

Woo weet dis Maun von mie om, wundat see. „Har, ekj see daut du een Profeet best. Ekj hab nu eene Froag fa die. Onse Menschen haben opp disen Boajch Gott aunjebät. Jie sajen daut Jerusalem es de rajchte Städ toom Gott aunbäden.“

Dan säd Jesus, „Daut es nich soo wichtich wua wie Am aunbäden; vondoag kjennen de woarhauftje Aunbäda däm himlischa Voda em Jeist un enne Woarheit aunbäden.“

„Ekj weet daut de Messias woat komen, waut Christus jenant woat,“ säd see, „un wan Hee kjemt, woat Hee ons daut aula kloa moaken.“

Dan säd Jesus dietlich, „Ekj sie de Christus.“

Dan leet see äaren Wotakruck doa stonen un jinkj trigj no de Staut. „Komt,“ roopt see, „komt met mie met un seet een Maun dee mie aules jesajcht haft waut ekj jee jedonen hab. Es dit nich de Christus?“

De Menschen jinjen dan rut ut de Staut om Jesus to trafen. Väle jleewden daut Hee de Christus wia, de Heilant, wiels Hee aules omwist von an. Dise Jeschicht jeit em Evangelium Johanes 4,3-42 to läsen.

Jesus teaching the crowd

Jesus weet om aules om von ons, daut Goode jrodsoo goot aus daut Schlajchte. Wie wudden jleichen de schlajchte Dinja von onse Läwes von Jesus to vestäakjen, oba wie kjennen nich. Hee es jekomen ons to veschoonen von de Strof waut wie vedeent haben fa daut Orrajcht waut wie jedonen haben. Hee kaun daut schwoare Jefeel von ons Hoat wajchnämen, un ons Fräd jäwen. Hee storf fa ons soo daut Hee onse Sind wajchnämen kunn, un Hee muak daut mäajlich ons ne himlische Heimat to jäwen wan wie stoawen.

Jesus es de Auntwuat fa aul daut waut die fält, un uk fa aul diene Froagen. Hee well dien Frint sennen. Hee well uk de Ladichkjeit en dien Hoat oppfellen. Hee kaun diene Forcht un diene Onsechaheit vetuschen met Fräd un Ru.

Jesus sajcht, „Komt aula no mie . . . un ekj woa junt Ru jäwen“ (Matäus 11,28). Bäd blooss to Am, un froag Am en dien Hoat un Läwen nenn to komen. Soo aus du disen grooten Gott em Gloowen aun nemst, soo trakjt Hee uk en dien Hoat nenn. Siene Noheit jeft die ne Freid. Hee jeft uk Krauft un Zwakj fa dien Läwen. Hee woat diene Auntwuat sennen!

 

Bible text taken from De Bibel (The Bible in Plautdietsch) © 2003. Used by permission.

Kontakt

Traktaten bestalen

Een Heilant fa die

The prodical son asking his father for his inheritance

 

Best du ne frooe Persoon? Ooda vedoaft de Schult un Angst aul diene Freid? Du wurscht jleichen diene Schult aula loos to woaren, oba woo? Du muchst wundren, „Woa ekj jeemols wada froo kjennen sennen?“

Ekj hab goode Norecht fa die! Doa es Eena dee die halpen kaun, Dee die diene Sinden vejäwen kaun, un Dee die bliewende Freid kaun schenkjen. Sien Nomen es Jesus. Lot mie die von Am vetalen.

Gott es Deejanja, dee de Welt jemoakt haft. Hee haft uk aules jemoakt waut enne Welt es. Hee haft uk die un mie jemoakt.

Gaunse Takjst von: Een Heilant fa die

Gott es ons goot. Hee leeft een jiedrem dee enne Welt es. Siene Leew es soo groot daut Hee ons Jesus, Sien eensja Sän, no dise Welt jeschekjt haft. Aus Jesus en dise Welt wia, heeld Hee de kranke Menschen; Hee treest de Truaje. Hee muak de Blinje seenent. Hee lieed de Menschen väle Dinj. Wie läsen dit enne Bibel.

Jesus wull haben daut wie sien himlischa Voda siene groote Leew fa die un mie bäta vestonen kunnen. Hee vetald de foljende Jeschicht toom sien Voda siene groote Leew ons to openboaren.

Een Maun en eene jewesse Staut läwd een frooet Läwen met siene twee Säns toop. Hee docht aules jinkj zimlich goot. Een Dach kjeem de jinjsta Sän äwadäl met sien Jäajenstaunt un säd to am, „Ekj jleich daut hia Tus nich mea, ekj well mien ieejna Wajch gonen, un Tus veloten. Jeff mie nu mien Aufgoot.“ De Voda wia sea truarich doawäajen, oba hee jeef am sien Jelt un leet am gonen. Hee wundad aus hee sien Sän jeemols wada seenen wudd. Wuarom stald de Sän sikj soo jäajenaun?

De Sän waundad wiet von Tus un leet sikj daut scheen gonen met sien Jelt un siene Frind. Hee vekwosd sien Jelt un deed väle schlajchte Dinja. Hee docht hee haud sikj ne sea goode Tiet, bat eenmol haustich wia sien Jelt aula, un siene Frind veleeten am. Dan feeld hee sikj sea eensom un sea schuldich. Waut sull hee dan nu doonen?

Hee jinkj no een Foarma, un dee schekjt am siene Schwien to foodren. Am selfst wort nich jenuach jejäft toom äten. Am hungad soo sea hee wudd aul jieren von daut Schwien Fooda jejäten haben. Dan funk hee aun notodenkjen äwa aul de schlajchte Dinja waut hee jedonen haud, un woo schlajcht hee sien ieejna Voda behaundelt haud. Dan feeld hee sikj schlajchta un schlajchta.

The prodical son feeding the pigs

Een Dach voll am daut bie woo leeftolich sien Voda emma jewast wia un woo goot hee daut Tus jehaut haud.

Hee docht sikj soo, „Kunn ekj oba doch noch trigj no Hus gonen no aul daut soo aus ekj jewast sie? Wudd mien Voda mie noch goot sennen? Ekj sie goanich mea wieet sien Sän to sennen. Ekj wudd aul jieren blooss een Oabeida sennen wan hee mie blooss trigj neem.“

Plazlich stunt hee op un jinkj no Hus opptoo. Hee wudd mol seenen aus sien Voda am noch goot wia.

The father welcoming the prodical son home

De Voda bangd sikj no sien Sän von dän ieeschten Dach aun aus hee veleet. Hee wundad, „Woat de Sän noch jeemols trigj komen?“ Dan opp eenmol een Dach sach hee wäm von wiet auf oppkomen. „Kunn daut opp eenmol mien Sän sennen?“ Hee rand am met opne Oarms entjäajen un neem am wada opp. Hee säd, „Dis Sän wia veloaren un es wada jefungen.“

Wie sent aula soo jewast aus dis Sän; wie sent aula wajch jewaundat von ons himlischa Voda. Wie haben onse Jeläajenheiten nicht woa jenomen un väl goode Dinja vekwost waut Hee ons jejäft haft. Wie haben domme Dinja jedonen un ons jäajen Gott jestalt. Vondoag well ons himlischa Voda oba haben daut wie sellen trigj no Am komen. Hee luat no ons met opne Oarms.

Weet wie von de groote Leew om, waut Jesus fa ons haft? No däm aus Hee dree Joa op dise Ieed jelieet haud, leet Hee sikj von beese Menschen aum Kjriez noaglen. Hee erfua groote Weedoag un wia veschmäten un veacht aus Hee sien Läwen un Bloot jeef aus een Opfa fa de Sinden von de gaunse Welt.

Wan wie nom Voda komen, dan froag wie no Vejäwunk von onse Sinden. Wan Hee sitt daut ons onse Sinden leet sent, dan vejeft Hee ons, un wauscht ons rein met sien Bloot waut doafäa vegoten es. Waut von ne wundavolle Erfoarunk daut es. Jesus es dan ons Heilant jeworden. Soo woa wie wadajebuaren aus ne niee Persoon. Daut Läwen haft nu eene gauns niee Meenunk. Jesus haft onse Schult un Angst vetuscht met Fräd un Freid.

Kontakt

Traktaten bestalen

Jie Motten Wadajebuaren Sennen

Jesus sajcht ons daut de Himmelsdäa woat nich op sennen fa dee waut nich wadajebuaren sent. Doawäajen froag wie: Frint, best du wadajebuaren? Kjoakjen Jliet, best du wadajebuaren? Wan nich, dan best du noch veloaren. Wiels Jesus sajcht: „Wäa nich noch eemol jebuaren es, kaun Gott sien Rikj nich seenen” (Johanes 3,3).

Du muchst froagen: „Waut es wadajebuaren sennen?“ En dise Tiet es väl Misvestentnis äwa de niee Jeburt. Daut es nich de Doop, wiels atelje wieren jedeept oba nich wadajebuaren (Aposteljeschicht 8,18-25). Daut es nich sikj eene Jemeent aunschluten, wiels atelje hauden sikj jeheem nenjeschlikjt (Galata 2,4). Daut es nich aum Owentmol deel nämen, wiels atelje neemen onwirdich deel un daut brocht an Vedaumniss (1. Korinta 11,29). Daut es nich blooss een vebätren, ooda vesieekjen bäta to läwen, „wiels ekj saj junt, väle woaren vesieekjen nenn to komen, un woaren nich kjennen“ (Lukas 13,24). Daut es nich bäden, wiels Jesus sajcht „Dit Volkj ieet mie met de Leppen, oba äa Hoat es wiet auf von mie“ (Matäus 15,8).

Jeemaunt mucht sajen, wan ekj vesieekjt to doonen waut ekj kaun, de Oame to jäwen, de Kranke to besieekjen, un jieda Dach soo schmock to sennen aus ekj kaun, dan sie ekj doch wadajebuaren (Matäus 25,41-45). Nä, wie kjennen nich sennen waut wie nich sent: „Wäa fleeschlich jesonnen es, dee es fientlich jäajen Gott, wiels daut Fleesch nich Gott unjadon es, un uk nich kunn, wan daut uk noch wull“ (Reema 8,7). Wie motten eene Endaniss em Hoat haben. Gott sajcht derch een Profeet, „Un ekj woa junt een nieet Hoat jäwen“ (Hesekiel 36,26).

„Waut es dan eene niee Jeburt?“ Eene niee Jeburt besteit doarenn wan daut Hoat sikj von fa sikj selfst läwen veendat to een Läwen fa Gott. Dit kjemt wan wie een Schultjefeel fa onsen sindjen Tostaund haben, un wie em Gloowen no Jesus om Vejäwunk kjikjen. Wan een Kjint jebuaren woat, dan kjemt een nieet Läwen verendach, eene niee Persoon em Fleesch. Grod soo wan wie wadajebuaren sent, kjemt een nieet Läwen en Jesus Christus em Jeist äwadäl. Doawäajen woat daut eene niee Jeburt jenant—een nieet Läwen en Jesus Christus. „De Har vetrakjt sien Vespräakjen nich too lang, soo aus eenje meenen. Hee haft bloos Jedult met junt, wiels hee well, daut aulemaun sikj oppmoaken saul, un daut kjeena veloaren jeit“ (2. Petrus 3,9).

Gaunse Takjst von: Jie Motten Wadajebuaren Sennen

„Wanea kaun ekj wadajebuaren woaren?” De Heilje Schreft sajcht, „Vondoag, wan jie siene Stemm hieren woaren“ (Hebräa 3,7). Daut meent irjent een Ella, irjent eene Tiet, irjent een Plauz, wanemma du daut roopen hieescht kaust du auntwuaten, un kaust em Jeist wadajebuaren woaren.

“Woo lang nemt daut dan? Mott ekj nich doa nenn waussen?” Nä, wie woaren em Gottesrikj nenn jebuaren, un daut moakt ons Kjinja un Oawen. „Sent wie oba Kjinja, dan sent wie uk Gott siene Oawen un Christus siene Metoawen“ (Reema 8,17). Dit kaun en de Moment passieren wan du aules han jejäft hast un no Jesus om Vejäwunk kjemst.

„Woo un wanea kjrie wie daut?” Gott, de em Hoat nenkjikjt , sitt dien opprechtjet Velangen. Hee Kjemt no die met de Krauft vom Heiljen Jeist un jeft die eenen rajchten Jeist (Psalmen 51,10). Soo woascht du Wadajebuaren—eene niee Kjreatua en Christus Jesus derchem Gloowen aun Am (2. Korinta 5,17).

Tolatst: „Woo kaun ekj weeten daut ekj wadajebuaren sie?” En Reema 8,1-10 lieet Paulus soo: „Wan oba irjentwäa nich Christus sienen Jeist haft, dee es dan uk nich eena von de sienje.“ De Bibel lieet daut de Veloarne sent doot en äare Sind, vedaumt, un haben een beeset Jewessen. Dee sent fleeschlich jesonnen, onen Hopninj, onjehuarsom, un onen Gott en ne Welt. Oba, een wadajebuaren Christ es een Kjint Gottes, läwendich en Christus, jerat, onen Vedaumniss, un haft een goodet Jewessen. Hee es uk jeistlich jesonnen, met dän Heiljen Jeist un Gloowen oppjefelt, un haft de Hopninj vom eewjet Läwen. Siene Sind es met Jesus Christus sien Bloot aufjelascht. Sien Hoat es met Leew un de Fräd Gottes oppjefelt, de Fräd waut wiet äwa aules jeit waut Menschen vestonen kjennen. Hee jleicht, velangt, un haft de Krauft, Gottes Wellen to doonen. Hee schazt de Hopninj waut doa bie daut Grauf vebie rieekjt, un de Vespräakjunk von een Heim em Himmel. Kunn irjentwäa soone Endaniss derchgonen un daut nich enwoaren? Woarschienlich nich, wiels „De Jeist selfst jeft onsen Jeist daut Zeichnis, daut wie Gott siene Kjinja sent“ (Reema 8,16).

Wan du noch nich dise Erfoarunk jehaut hast, dee doa de Seel soon Fräd un Freid brinjt, dan jeft die noch nich enne Ru, wiels du nemst daut nich wichtich jenuach met Gott un diene ieejne Seel. Du must doch wadajebuaren woaren.

Kontakt

Traktaten bestalen